La castelana d'Altun

« Aquel senhor èra pas bien comòde e aviá una femna qu’èra talament brava pels maleroses.
Aquel còp, aviá pres de pan dins lo damantal per l’anar portar als maleroses, solament l’òme se’n atrachèt e li demandèt de qué portava dins lo damantal e lo li fa(gu)èt veire mès que aquò tombèt pas de pan, aquò tombèt de flors.
Dempièi, i a de flors que possan a totas las sasons, tota l’annada. »