Lo cabrièr Fontanièr

« Fontanièr, aquò èra un cabrièr. Alara, s'aviá de cabras, evidament, aviá de bocs. Aviá una puta de boc qu’èra missant, aquel boc, trucava tot lo monde e lo voliá prene a la fièira.
Èra fièira a Sent-Cebrian lo lendeman matin e di(gu)èt, lo ser di(gu)èt :
“Ten, deman, prene lo boc a la fièira.”
E lo matin, quand se lèva, lo boc èra partit, aviá sautada la balustrada, aviá fotut lo camp e lo vesiá aval per la ribièira, en bas.
Alara di(gu)èt al can… Di(gu)èt al can Politon que s’apelava :
“Vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle menar a la fièira !”
E lo can l’agachèt e li di(gu)èt :
“Non, ieu vòle pas far aquò !”
Alara di(gu)èt : “De qué cal far ?”
Anèt quèrre una barra per tustar lo can e di(gu)èt a la barra :
“Barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !”
La barra volguèt pas far aquò. Volguèt pas tustar lo can.
Alara :
“Cossí vau far ?”
Après di(gu)èt :
“E ben vau prene de fuòc.”
Di(gu)èt al fuòc :
“Fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !
– Non, non, ieu vòle pas far aquò !
– Vau anar quèrre d'ai(g)a.”
Di(gu)èt a l'ai(g)a :
“Ai(g)a escantís-me lo fuòc, fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !
– Ieu vòle pas far aquò !”
Alara aprèssa, di(gu)èt :
“Vau anar quèrre un buòu.”
E di(gu)èt al buòu : “Buòu biu-me l’ai(g)a, ai(g)a escantís-me lo fuòc, fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !
– Ieu vòle pas far aquò !”
Aprèssa, di(gu)èt :
“Vau anar quèrre una julha.”
Anèt quèrre una julha per jónger lo buòu e di(gu)èt a la julha :
“Julha jóng-me lo buòu, buòu biu-me l’ai(g)a, ai(g)a escantís-me lo fuòc, fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !
– Ieu vòle pas far aquò !”
Alara, anèt quèrre un rat e di(gu)èt al rat :
“Rat manja-me la julha, julha jóng-me lo buòu, buòu biu-me l’ai(g)a, ai(g)a escantís-me lo fuòc, fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle prene a la fièira !
– Ieu vòle pas far aquò !”
Aquò començava de pausar un problèma…
Di(gu)èt aprèssa :
“Vau anar quèrre un cat.”
Va quèrre un cat e di(gu)èt al cat :
“Cat manja-me lo rat, rat manja-me la julha, julha jóng-me lo buòu, buòu biu-me l’ai(g)a, ai(g)a escantís-me lo fuòc, fuòc brutla-me la barra, barra tusta-me lo can e can vai me quèrre lo boc qu’es per la ribièira que ieu lo vòle menar a la fièira !”
Lo cat ne fa pas ni un ni dos, te mangèt lo rat e aquò s’acabèt coma aquò.
E lo paure Fontanièr po(gu)èt pas partir a la fièira per çò qu’aviá passada tota la jornada a cercar tota aquela merchandisa e lo boc, lo po(gu)èt pas vendre, lo gardèt. »