Lo valhent manjat pels lops
Lucienne COUDOUEL
LOUPS
--- En 1996 ---
Introduction
Les anciens racontaient le temps où les loups rôdaient en Rouergue.
On notera un mécanisme linguistique qui s'observe en Carladez : les finales en -ac sont modifiées en -at : Taussac - Taussat, Ladinhac - Ladinhat…
« Èra a Ladinhat qu’aquò se passava. Èran una banda de joves, parlavan, s’amusavan e un fasiá mai lo valhent que les autres :
“Ieu t’ai pas paur dels lops”, aicí, alai…
Mès quand mème prenguèt lo révolverper partir a l’Espitau.
Partiguèron pel camin de larga qu’aquò s’apelava. Alèra lor diguèt atau :
“Se entendètz petar lo révolver, aquò’s que ai vist lo lop.”
O entendèron e i anèron. Quand i arribèron, trobèron pas qu’una camba e les lops, al fons del prat, se disputavan per manjar lo rèsta. »
