Bèla Sant-Joan s'apròcha…

« Bèla, Sant-Joan s’apròcha,
Bèla, se cal anar,
Dins una autra vilòta,
Iè, iè anarem demorar.

S’èri un’ irondèla,
Que posquèssi volar,
Al pè de vos, ma bèla,
Iè, iè ieu m’anariái pausar.

Tinta, tinta relòtge,
Solelh, abaissa-te,
Car la Sant-Joan s’apròcha,
Ièi, iè de mèstre cambiarem.

Pregaràs-tu ta mèstra,
De te voler gardar,
Ieu pregarai la meuna,
Iè, iè que me laissa endanar.

Quand lo cocut cantava,
Ieu me rejoissiái,
E ieu m’imaginavi,
Iè, iè que lo mes de mai veniá.

Regreti pas lo mèstre,
Ni la mèstra non plus,
Me'n an fachas tant veire,
Iè, iè li tornarai pas plus.

La mèstra es una carna,
Lo mèstre es un brutal,
Sembla un chaval de guèrra,
Iè, iè quand a lo mòrs al cais.

Lo ser quand me'n vau claure,
Lo mèstre es sul portal,
Me compta las fedetas,
Iè, iè me saca en renegal.

Quand dientri sus la pòrta,
La mèstra es al canton,
Repotega de la sòrta,
Iè, iè que me planh lo croston.

Anarem a la fièira,
Cromparem un bridèl,
Ne bridarem la mèstra,
Iè, iè se no'n podèm vengar.

Se la podèm pas vendre,
La caldrà engraissar,
A la fièira novèla,
Iè, iè l’anarem debitar.

Qual vòls que la te crompe,
Aquel vièlh carmalhàs ?
Es magra tota seca,
Iè, iè coma un vièlh rastelàs.

E las cerièiras veiron,
Daissèm las veirar,
Dins un’ autra vilòta,
Iè, iè las anarem manjar.

Vèni pastra novèla,
Vèni me remplaçar,
Te cedarai la plaça,
Iè, iè sans la te regretar.

Se la te regretavi,
La te cedariái pas,
Mès o te tòrni dire,
Iè, iè ieu li tornarai pas.

Vèni pastra novèla,
Vèni me remplaçar,
Vòli pas pus far pastre,
Iè, iè me vòli maridar. »