Nòstre-Sénher m'a envoiat…
Albert RAFFIS
ENFANCE (CHANTS)
Berceuse
--- En 1992 ---
Introduction
La berceuse présentée ici mêle étrangement les paroles de "Sòm-sòm" aux paroles de "Nòstre-Sénher m'a envoiat" composée au début du XXe siècle par l'abbé Justin Bessou (1845-1918). (CORDAE)
« Nòstre-Sénher m’a envoiat,
Un nenin plan revelhat,
Es polit coma una cerièira,
Diriás un angelon de glèisa,
Nòstre-Sénher m’a envoiat,
Un nenin plan revelhat.
Sòm-sòm, vèni, vèni, vèni,
Sòm-sòm, vèni que lo nenin a sòm.
Sòm-sòm vòl pas venir,
Lo nenin vòl pas durmir.
N’anarem a Vilafranca,
Sus una cavaleta blanca,
Ne cromparem un capèl,
Pel nenin quand serà bèl.
Quand los angelons rossèls,
Se miralhan dins sos uèlhs,
Sai pas qu’i pòdon dire,
Mès sul còp lo vesi rire,
Quand los angelons rossèls,
Se miralhan dins sos uèlhs.
Sòm-sòm, vèni, vèni, vèni,
Sòm-sòm, vèni que lo nenin a sòm.
Sòm-sòm vòl pas venir,
Lo nenin vòl pas durmir.
N’anarem a Vilafranca,
Sus una cavaleta blanca,
Ne cromparem un capèl,
Pel nenin quand serà bèl.
Quand lo miu nenin me ritz,
Cap de dama de París,
Ni de Bordèu, ni de Tolosa,
Mai que ieu n’es pas urosa,
Cap de dama de París,
Quand lo miu nenin me ritz.
Sòm-sòm, vèni, vèni, vèni,
Sòm-sòm, vèni que lo nenin a sòm.
Sòm-sòm vòl pas venir,
Lo nenin vòl pas durmir.
N’anarem a Vilafranca,
Sus una cavaleta blanca,
Ne cromparem un capèl,
Pel nenin quand serà bèl.
Lo nenin s’es endurmit,
Ai Mon Diu qu’es amarmit !
Doçament sus las maissetas,
As aquí una potoneta,
Lo nenin s’es endurmit,
A Mon Diu qu’es amarmit !
Sòm-sòm, vèni, vèni, vèni,
Sòm-sòm, vèni que lo nenin a sòm.
Sòm-sòm vòl pas venir,
Lo nenin vòl pas durmir.
N’anarem a Vilafranca,
Sus una cavaleta blanca,
Ne cromparem un capèl,
Pel nenin quand serà bèl. »
