La Vièrja de la Bori(e)ta
Jean-Baptiste CONDON
CONTES - MYTHES - CROYANCES
MARIAGE
--- En 1998 ---
Introduction
Les trèves ou trèvas étaient des revenants qui se manifestaient de diverses manières pour inciter les héritiers à faire dire les messes qui avaient été prévues pour le repos de l’âme d'un défunt.
Cette croyance était assez répandue jusqu'au début du XXe siècle.
Il ne s'agit pas ici d'une défunte mais d'une jeune fille entrée au couvent par dépit amoureux.
« Les anciens parlavan de la Vièrja de La Bori(e)ta.
I aviá un casau. Disián que i aviá una familha que abitava aquí, avián una filha e aquela filha aviá trobat un amorós mès les parents èran pas d’acòrdi. Alara, se faguèt sur.
Lo paire, aquò èra un tipe que vendiá de panièrs sus las fièiras. Aviá una èga per anar a la fièira.
L’apelavan la Vièrja, aquela filha. Aprèssa, les joves que anavan vilhar a La Trinitat o en l’amont, passavan per aquela corchièira e avián vist quicòm que se passejava pel camin. I a una crotz un pauc pus nalt. E alara disián que aquò èra la Vièrja que veniá trevar dins aquel país, que seguiá lo camin e veniá pregar Dius a la crotz. N’avián por.
Un jorn, un tipe, ieu crese que aquò èra son ancien amorós, di(gu)èt :
“Se aquò’s la Vièrja, la vòle tornar veire…”
Anèt aquí la nuèch e, tot en un còp, quicòm arribèt per aquel camin…
Aquò èra l’èga que èra sortida de la devesa per anar biure a-z-una fònt qu’es un pauc pus bas que la crotz. »
