Lo curat d'Aubrac

« I aviá un curat a-z-Aubrac, que i a una glèisa e una cura.
De còps, a miègjorn, lo curat passava dins los òtels ambe son capèl. Fasiá lo torn de las taulas e lo monde lo bailavan una pèça.
Aquò èra per el. Vilaret s’apelava, aquel curat. »