Lo lop e lo rainald
Paulette FOURNIER
CONTES - MYTHES - CROYANCES
Conte animalier
--- En 1998 ---
Introduction
Dans le cycle occitan du loup et du renard, le personnage du renard est flatteur, menteur et rusé, tandis que celui du loup, qui peut parfois incarner la cruauté, est ici fort naïf.
Ce conte animalier comporte plusieurs séquences.
« Lo lop disiá al rainald :
“Cal que te mange !
– Me manges pas que sabe una topinadeta de fromatge…”
Parti(gu)èron e anèron veire lo clar de luna sus l’ai(g)a, aquò èra la luna que se mirava dins l’ai(g)a e lo rainald butèt lo lop dins l’ai(g)a.
Lo rainald se sauvèt e lo lop di(gu)èt : “Nos tornarem trobar !”
Un altre còps, anèron cercar de mièl. Parti(gu)èron, montèron, davalèron… Lo te crebèt aquel lop… Lo lop di(gu)èt :
“Arribarem pas jamai, soi aganit !
– Arribarem lèu… Aquò’s dins lo trauc de l’aure alai.”
L’autre i va metre lo nas, lo rainald soslevèt l’aure e fasquèt machar lo nas del lop.
Un altre còp, anèron dins un estable de fedas, lo rainald se sauvèt mès lo lop, caliá que demorèsse, que aviá tròp manjat d’anhèls e po(gu)èt pas passar. La pastra, quand arribèt li fotèt una tanada ambe lo baston. »
