La confession
Marie-Louise MALGOURIES
DOMESTICITÉ
MARIAGE
RELIGION - RITES CALENDAIRES
Chant
--- En 1994 ---
Introduction
Cette chanson paraît être de composition relativement récente si l'on se fie à la mélodie et aux nombreux gallicismes que l'on remarque dans la plupart des vers. (CORDAE)
« Ieu m’acuse a mon Pèra,
Lo cur plen de dolor,
Amont sus la fogèra,
Badinère ambe Pierron.
Sans dobte resistère,
Ambe justa rason,
Mès que pòt la colèra,
Contr’un charment garçon ?
– Avètz pecat, drollòta,
Contra lo Salvador,
Sètz copabla, filhòta,
De demandar perdon.
Mès Diu n’es un bon Pèra,
Aima las confessions,
Mès ne perdona guèra,
Qu’ambe la contricion.
– O sabe ben, mon Pèra,
Ambe justa rason,
Mès ieu me’n còsta encara,
D’abandonar Pierron.
I ai jurada sagessa,
Fidelitat pièi tot,
Doblatz-me la penitença,
Mès laissatz-me Pierron…
– Pas plus de Pierron, drollòta,
Ara lo cal quitar,
Prometètz-me filhòta,
De pas plus i tornar.
Pierron n’es un pichon diables,
Que vos fa enrajar.
Pierron es un grand diables,
Que vos farà damnar.
– Pierron n’es pas un diables,
Pèra, qu’avètz-vos dich ?
Es un enfant aimable,
Vos sètz un Ante-Crist.
L’ai aval que m’espèra,
Se vos pòd’escapar,
Creseguètz pas, mon Pèra,
De me tornar atrapar. »
