La Fèsta-Dius
Ida CROS
LANGUE ET CULTURE OCCITANES
RELIGION - RITES CALENDAIRES
--- En 1994 ---
Introduction
Pour la fête du Saint-Sacrement ou Fête-Dieu on construisait des reposoirs appelés capèlas et les enfants jetaient des pétales de fleurs.
Ce témoignage est à rapprocher du récit introductif des "Contes del meu ostal" de Jean Boudou (1920-1975) :
« La pagesa, ela, teniá pel Rei e per la Religion. Quand l'ostal siaguèt bastit la brava femna en secrèt faguèt sonar lo curat, un ancian curat refractari e bartassièr qu'aviá escapat a la Terror en se vestiguent de pairolièr. Arribèt un ser ambe l'esparsor. Benesiguèt tot l'ostal, marmonava de latin. Mas l'ase del pagés, que el tanben coma son mèstre, aimava pas lo latin, ni los capelans, sortiguèt lo cap pel fenestron e bramèt : hi han... hi han, tant que lo curat siaguèt aquí. »
« Lo pepin de Bodon, que l'apelavan Joan de Briana, èra pas tròp devociós. Alara un còp que la procession del Sant-Sacrament passava pel carrièirat a Crespinh, fa(gu)èt montar l'escalièr a un ase, lo prenguèt a la cosina e li fa(gu)èt metre la cap a la fenèstra e, quand la procession passava, li cachava la coeta e lo fasiá bramar. »
