La cançon de Joaneta
Marie-Louise PÉRIÉ
OVINS
Chant
--- En 1989 ---
Introduction
“La cançon de Joaneta” reste encore aujourd’hui très populaire en Rouergue et dans les départements limitrophes. De la même façon que dans “Quand Margoton se’n va al molin”, les loups symbolisent ici l’amour sauvage qui se pratique en dehors des règles sociales. (CORDAE)
« Quand lo pastor vòl delargar,
Se’n va sonar Janeta, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
Se’n va sonar Janeta.
“Ont anarem duèi gardar,
La, la, à Janeta, la, la,
Ont anarem duèi gardar,
Janeta.
– Aval, aval, al prat sarrat, (bis)
N’i a de tant bèla erbeta, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
N’i a de tant bèla erbeta.”
Quand lo pastor sesquèt al prat sarrat,
L’erbeta sesquèt molhada, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
L’erbeta sesquèt molhada.
Lo pastorèl quitèt son mantèl, (bis)
Per far setar Janeta, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
Per far setar Janeta.
“Que me dirà lo miu papà,
Que me dirà la miá mamà,
D’èstre tant demorada, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
D’èstre tant demorada.
– Tu li diràs al tiu papà,
Tu li diràs a la tiá mamà,
Que lo lop te rodava, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
Que lo lop te rodava.
E que sans un gentil pastorèl,
Polit e rossèl,
El t’auriá devorada, la, la,
À, la, la, Janeta, la, la,
El t’auriá devorada.” »
© Centre d’animation de loisirs en Rouergue (CALER) et La Talvera


