Dòni mon arma a Dius…
Marie-Louise BARTHÈS
RELIGION - RITES CALENDAIRES
Formule
Prière
Récit
--- En 2002 ---
Introduction
La foi n'empêchait pas l'existence d'histoires drôles, de formules ou de chants satiriques ironisant sur le clergé, les paroissiens ou les pratiques religieuses.
« Aquò èra una memè que s'apelava Marinon e n'èra pas gaire devòta. Anava pas a la messa.
Un jorn, Mossur lo curat l’atrapèt e li di(gu)èt :
“Marinon, t'avertissi, quand arribaràs amont davant sent Pierres, auràs de còmptes a reglar… Venes pas a la messa, benlèu dises pas solament una prièra !
– Es vrai que veni pas a la messa mès cada jorn disi ma prièra.
– A ? Sai pas s’aquò’s plan vrai…
– Si fèt, amai que la vos pòdi dire, se volètz !
– E òc, que vòli plan. Di(g)a-la me !
– E ben, abans de me jaire, cada seras, disi :
Dòni mon arma a Dius,
E mon còrs a la palhassa,
Jai-te aquí, fotuda bestiassa !” »
