Las pescas
Gaston BOUSQUET
EAU - LESSIVE
PÊCHE
--- En 1992 ---
Introduction
La pêche (pesca), souvent pratiquée avec des techniques prohibées, procurait un complément d’alimentation ou de revenu apprécié. Les bons braconniers respectaient les équilibres naturels.
On pêchait la truite (trocha), le chabot (cabòt), le barbeau (barbèu), l'angille (enguila), le goujon (trogan), le vairon (boirèla)...
On pêchait les enguilas avec des cordes sur lesquelles étaient fixés de gros hameçons (cròcs).
L'épervier (esparvièr, esparvial) est un grand filet rond et lesté que le pêcheur jetait selon une technique précise. Il servait notamment à attraper les trogans.
On attrapait les boirèlas avec des bouteilles. On utilisait aussi des filets (fialats, telas) et des nasses.
« A l'enguila, aviam de còrdas en coton ambe quatre o cinc cròcs. E i metiam una boirèla o un vèrm gròs a la cima. E las plaçàvem lo ser, las tornàvem levar lo matin. E i aviá en mème temps un flotur amb un tap de siule per las tornar trobar. E tanplan lo lendeman matin i aviá una enguila o doas, o de còps que i a trobàvem pas res, pas mème la còrda.
Lo fialat èra per la trocha o lo cabòt. Ai entendu dire que lo cabòt se pescava ambe l'embola.
Ara, a la sason ont los trogans groavan, se pescava bravament a l'esparvièr. Se trapava bravament de trogans a l'esparvièr perque los trogans, quand groavan, èran engropats.
La botelha se preniá quand fasiam la bu(g)ada. Las preniam e ne trapàvem las boirèlas. Plaçàvem la botelha ambe de gruna de pan o de bren e se trapavan. »



