La tatà de Gargaròs
Paul COUSTY
CONSCRITS - FÊTE - MUSICIENS
Chant
--- En 1992 ---
Introduction
Dans la droite ligne des chansonniers d’autrefois, Naucelle vit se constituer dans les années cinquante une troupe de comédiens et de faiseurs de chansons qui allait bénéficier durant quelques années d’une grande notoriété. Nous nous sommes longuement entretenus à propos de ces chansonniers avec Paul Cousty qui était, avec Charles Savy surnommé “Taillefer”, l’un des instigateurs et des animateurs de la troupe. Après la Libération, les prisonniers de 40 organisèrent des galas importants. Paul Cousty et plusieurs de ses amis, qui aimaient bien chanter et faire des chansons sur des airs connus, se mirent à animer les intermèdes de ces soirées.
Dans les années 52-53, avec Charles Savy, ils décidèrent d’intensifier leur activité. Puis, en 1958, le Syndicat d’initiative régional des pays du Viaur qui cherchait un financement pour faire un film sur le pays demanda aux chansonniers d’organiser une tournée pour collecter des fonds à cet effet. Ceux-ci prirent alors le nom de “Campaniers du soir” et durant trois ans sillonnèrent les routes des cantons du S&eacu
« Aquò’s pas un roman de pacotilha,
S'agís pasmens de ma quita familha,
De cosins que sans ne parlar mal,
Aiman mai lo vin que lo trabalh.
De trufets ne trason pas trenta quartas,
Se’n chautan ben d’anar virar las bartas,
Dintran lo fen quand se trena en estopas,
E pr’aquò son vint-e-cinc a la sopa.
Lo paire, la maire, tres sòrres e uèch fraires
Papeta, mameta, las nòras e bèls-fraires,
Lo gendre, pas mendre, ambe tres mainadòts,
L’onclet qu’es cap-gròs,
E la tatà de Gargaròs.
Caldriá pas los téner per de canalhas,
Tot còp fasèm de bravas batejalhas,
Sèm totjorn prèstes per un feston,
Amai per manjar quicòm de bon.
Avèm fach carnaval amb un pòrc magre,
T'aviam confits de chaudèls al vinagre,
I aviá lo farç amai la còca-quicha,
E tot lo pòrc amb una brava micha.
Lo fetge, la mula, lo grais e las codenas,
La tufa, la bufa, la coeta a la padena,
La trocha a tròces e la carn de pels òsses,
Per chafrar tot aquò,
Me diretz : “Qual diable i aviá ?”
Qual i aviá ?
Lo paire, la maire, tres sòrres e uèch fraires…
Amb un tal tropèl jost una teulada,
Tot còp n’i a un que fa la cabuçada,
L’autra setmana siaguèt lo capdèt,
Qu’un cachal de ventre lo bandèt.
Li fasiam justament ièrc la novena,
E pel repais la fenial èra plena,
Calguèt quistar vas pertot de cadièiras,
Per far setar davant las tres sopièiras…
Lo paire, la maire, tres sòrres e uèch fraires
Papeta, mameta, las nòras e bèls-fraires,
Lo gendre, pas mendre, ambe tres mainadòts,
L’onclet qu’es cap-gròs,
E la tatà de Gargaròs. »


