La crotz de l'òme mòrt
CONTES - MYTHES - CROYANCES
RELIGION - RITES CALENDAIRES
SANTÉ
--- En 1992 ---
Introduction
Certains lieux étaient réputés pour être hantés par les revenants (trèvas) et les gens n’osaient pas s’y aventurer. C’est le cas du Chemin de las trèvas sur la commune de Tauriac de Naucelle.
Parmi ces lieux hantés, il convient d’évoquer La crotz de l’òme mòrt qui, bien que située sur la commune voisine de Rulhac, intéressait au premier chef les habitants de Meljac. (CORDAE)
« Aquí trobèron un òme mòrt. E aviá pas de papièrs, aviá pas res. Autres còps, sabètz que i aviá bravament de mendiants. Alara l’enterrèron sus plaça e diguèron :
“Aquò es un òme mòrt.”
I metèron una crotz de fèrre en 1900. Mès èra mòrt plan dabans. I aviá pas que de camins alara, i aviá pas de rotas. E anèron cercar una pèira, metèron sèt parelhs de buòus per la montar. E la i metèron dessús, aquela pèira, e i es encara.
E alara disián que, la nuèch, quand i aviá un malaute, caliá qu’anèsson pregar Diu a-n-aquela pèira, a-n-aquela crotz.
N’i anèt un, aviá una filha malauta, diguèt :
“Vautres avètz paur, ieu ai pas paur, i anarai.”
E i caliá anar doas oras après mièjanuèch.
E i anèt. Macaron ! Quand siaguèt amont…
Aviá pas jamai volgut dire de que s’èra passat ni mai de qu’aviá vist.
Li fotèron un brave tanal e lo portèron aicí a dos quilomètres.
Putanièr ! I avián espintadas las dents dins las còstas.
E la filha gariguèt !
Mès diguèt que, de sa vida, i tornariá pas ni mai jamai volguèt pas dire de que i avián fach, ni de que s’èra passat, ni qual aviá vist.
Deguns i voliá pas passar la nuèch aquí. I avián paur. »
