La cançon de las messòrgas
Berthe AMPOULIER
ENFANCE (CHANTS)
Chant
--- En 1998 ---
Introduction
Cette chanson appartient à un fonds ancien antérieur au XXe siècle.
Dans les chansons à mensonges, l'ordre des choses se trouve renversé.
Elles ont souvent un contenu satirique.
Berthe la tient de son père.
« Ieu ne sabe una cançon,
Que n’es tota plena de mensòrgas,
E totjorn que laridondè,
Que n’es tota plena de mensòrgas.
Se n'i a capa de vertat,
Vòle que la lenga me tombe,
E totjorn que laridondè,
Vòle que la lenga me tombe.
Ieu me'n vau al mercat,
Quand los altres se'n tòrnan,
E totjorn que laridondè,
Quand los altres se'n tòrnan.
Al luòc de crompar un pòrc gras,
Li crompère una sauma sorda,
E totjorn que laridondè,
Li crompère una sauma sorda.
Al luòc de li crompar un morral,
Li crompère una ola ronda,
E totjorn que laridondè,
Li crompère una ola ronda.
Al luòc de li crompar de fen,
Li crompère d'estopas,
E totjorn que laridondè,
Li crompère d'estopas.
En cresent que me las mangèssa,
Las me fialava totas,
E totjorn que laridondè,
Las me fialava totas.
Vegère los òmes a la sot,
E los pòrcs que fendián la lenha,
E totjorn que laridondè,
E los pòrcs que fendián la lenha.
Vegère las femnas al polalhièr,
E las polas que fialavan,
E totjorn que laridondè,
E las polas que fialavan.
Vegère las trochas pels puèges,
E las lèbres dins las gorgas,
E totjorn que laridondè,
E las lèbres dins las gorgas. »
