La toissa
Pierre FRAYSSE
ENFANCE (JEUX)
ECOLE
--- En 1998 ---
Introduction
Pendant la récréation ou à la sortie de l’école, on pratiquait toutes sortes de jeux universels ou traditionnels comme passa-cotelon (le jeu de la savate), barras (le prisonnier), rengueta (le morpion), cuta-maura (cache-cache), las bolas (les billes) ou la toissa appelée aussi truèja ou maura (ancêtre du golf). Pour former les équipes, on avait recours à des comptines.
« Lo pepè, mon grand-pairin, èra nascut a l’abròa de l’Avairon e se maridèt amb una Botonet que èra aquí a l'ostal dels evesques. Alara, fasiam sovent lo camin, dalhàvem, dintràvem lo fen e tornàvem montar aicí per apasturar las doas vacas qu’avián. Passàvem per la castanhal. I aviá de castanhièrs coma aquò que espandissián las raices bravament. Sus aquelas raices, i aviá de bolas, mai o mens redondas mès n’i a.
Alara ieu li demandèri :
“Qu’es aquò pepè ?
– Aquò's una toissa.
– E per de qué far la toissa ?”
Aquò èra un jòc que sia(gu)èt interdit en dòtz a uèch cent e quicòm per çò que se massacravan. Sus la plaça [de Moirasés], lo fasián. Se metián a quatre o cinc en fàcia los uns dels autres. Lo palet aquò èra la toissa e la cròssa aquò èra de castanhièr atanben. Caliá far passar la toissa en fàcia. »
