Los paures
Charles BESSET
PAUVRES
--- En 1999 ---
Introduction
Des pauvres passaient de ferme en ferme pour demander un peu de nourriture en échange d'une prière. Ils obtenaient parfois la permission de passer la nuit à la grange, après avoir confié leurs allumettes au propriétaire. Ils effrayaient les enfants.
« I aviá de paures que passavan e avián lors ostals. Passavan en general mai que mai l’ivèrn. Tustavan a la pòrta e la mamà o la memina anava duèbre. Lo paure fasiá un signe de crotz e fasiá semblant de dire una pregària, soi-disant que aquò deviá portar bonur.
En general los coneissián, los paures que passavan, perque venián per jaire atanben e manjar la sopa. Li donavan de sopa coma nautres e un bocin de vin mès se'n beviá pas plan a l’epòca. Passava la nuèch a l’estable de las vacas, dins lo mont de fuèlhas o de palha. Lo lendeman matin se levava pro lèu en general e fasiá son cafè per la cort. Metiá doas o tres pèiras, anava cercar de boès que rabalava empr’aquí, fasiá son pichon fuòc e dins una caçairòla metiá de cafè sens lo mòlre. Fasiá bolhir tot aquò e li fotiá de pan que li avián balhat lo monde dins las campanhas. Manjava tot aquò aquí. E, lo sac sus l’esquina, un pal a la man, en general, tornava partir. »
