L'espiçariá
Paul CAVALIER
MÉTIERS
--- En 1999 ---
Introduction
Dans les villages, de petites épiceries vendaient les denrées de première nécessité, souvent en vrac.
« Lo pepè teniá l’espiçariá.
Li aviá de tot, mème de quincalhariá : de clavèls, de topinas…
Li aviá un vesin que èra voiatjur. Aquò èra Bach a Vilafranca e, dabans, aquò èra Pascal e n’i aviá un autre a Fijac que veniá. E li aviá una femna que veniá d’a Ròcafòrt amb una cavala. Portava los ròcafòrts un còp per mes o cada dos meses.
Crompavan los uòus atanben, lo monde lor portavan. Los jorns de fièira anavan a Riupeirós, avián una cavala per aquò.
Me rapèli que lo sucre se copava ambe lo martèl. »
