Lo bochièr
Georgette VIGUIÉ
AUBERGE
BOVINS
MÉTIERS
--- En 1999 ---
Introduction
« Mos parents avián l’òtel e èran bochièrs.
Quand ieu èri dròlla, tuavan un vedèl cada setmana mès n’anavan portar a Vabre a cò de Marra, amai a Lunac a cò de Noviala. Mon paire i anava a pè, a Vabre, e lo grand-paire i anava a sèla sus la cavala, a Lunac. Aviá un panièr de cada costat.
Aquí la carn èra comandada per un òtèl a Vabre e a Lunac tanben.
Mon paire anava a Riupeirós o a La Sauvetat per crompar un vedèl, o a La Vila, Vilanòva, ambe la cavala e una carreta.
Lo tuava lo vendres.
Me soveni que se crompava un vedèl a Riupeirós lo luns, lo menava pas que lo vendres per tuar. Aquí menavan lo vedèl a pè pel cabèstre. E enquèra èran contents que, quand arribavan aicí, lor pagavan la sopa. E se'n tornavan coma aquò.
Tuava cada vendres e, lo sabte, anava far la tornada. »
