Las tèrras, las bartas
Jean LABASTIDE
BOVINS
DOMESTICITÉ
EXPLOITATIONS AGRICOLES
FOUR - PAIN
LABOURS
MÉTIERS
--- En 1999 ---
Introduction
Sur le Ségala, le châtaignier (castanhièr) avait, pendant le XIXe siècle, remplacé les landes des puègs qui servaient de parcours aux troupeaux. Il céda à son tour sa place aux cultures céréalières et fourragères au début du XXe siècle mais, pour avoir du froment, il fallut chauler les terres.
« Qué li voliatz far aquí ? Li aviá pas d’engrais. Viravan aquò, li aviá de resserbe que sortiá e aquò lor estofava tot.
E las rómecs…
Lauravan amb un parelh de vacòtas…
Alèra, metèm, trasián aquelses ginèsses e li fasián un se(g)al mès après, podián pas rastolhar… Alèra, de qué li aviá lo còp d’après ? Pas res. Per fòrça. Aquò tornava sortir. Disián que las vacas se gardavan darrèr l’estolha. Mès aquò èra d’èrba de prat, de tranu(g)a. Aquò se tornava entranu(g)ar e los ginèsses tornavan sortir, e las rómecs. E quand las vacas li podián pas pus passar, tornavan laurar.
Aicí [Mai(son)-Nòva], sèm l’airal lo pus paure del canton de Riupeirós.
Li aviá un tipe que trasiá los ginèsses a mièjas per un bolangièr del fons de Riupeirós, per caufar lo forn, Joanjoan s’apelava. E aviá pas qu’una man. Lo li ai vist far, ieu. »
