Lo carbonièr e los lops

« Un còp, un tipe fasiá de carbon de boès. Quand aviá alucat la carbonièira, caliá pas que quitèsse, caliá far un trauc, ne tampar un autre per que aquò se cramèsse coma cal. Nèch e jorn, caliá que li sia(gu)èsse.
Èra al pè de l’Avairon, aval. Aviá amagat son arrucador contra un ròc que despassava un bocinon, e aviá alucat un fuòc. Esperava.
Al cap d’un moment, entendèt un lop sus el, sul ròc. Tot en un còp, un autre li respondèt de delà l’ai(g)a. Pièissa, al cap d’un moment, entendèt que lo de delà pachicava dins l’ai(g)a e venguèt atacar lo de son costat.
Disiá que çò que l’aviá sauvat es que se batèron e, en se batent, tombèron sul fuòc, prenguèron un rabastinal e cadun tornèt de son costat. »