La cançon de Joaneta
Berthe FABRE
DOMESTICITÉ
MARIAGE
Chant
--- En 1991 ---
Introduction
Berthe Fabre, aujourd'hui décédée, avait été enregistrée en 1980 par l'Institut d'Etudes Occitanes du Sud-Aveyron.
Très bonne chanteuse, elle possédait surtout un répertoire de chansons en français et ne connaissait que cette chanson en occitan. (CORDAE)
« “Ont anarem nautres gardar, Joaneta, lalà,
Per ne passar una bèla oreta, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
Per ne passar una bèla oreta ?
– Aval al fons del prat sarrat,
L’erbeta i es fòrt bèla, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
L’erbeta i èra fòrt bèla.”
Quand seguèron aval,
Al fons del prat sarrat,
L’erbeta seguèt roelada, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
L’erbeta seguèt roelada.
Alara lo pastorèl, polit e rossèl,
Quita son mantèl,
Per far assetar Joaneta, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
Per far assetar Joaneta.
Aquí se metèron a jo(g)ar e a rejo(g)ar,
E Joaneta totjorn ganhava, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
E Joaneta totjorn ganhava.
“De qué me diràn lo miune papà,
La miuna mamà,
D’i m’èstre tant atardivada, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
D’i m’èstre tant atardivada ?
– Li diràs que sans lo pastorèl,
Polit e rossèl,
Los lops t’aurián manjada, lalà,
O lalà, Joaneta, lalà,
Los lops t’aurián manjada.” »
