Jan Janibus
Yves ROUQUETTE
DEUIL
RELIGION - RITES CALENDAIRES
Chant énumératif
Parodie du sacré
--- En 2000 ---
Introduction
La foi n'empêchait pas l'existence d'histoires drôles, de formules ou de chants satiriques ironisant sur le clergé, les paroissiens ou les pratiques religieuses.
Les parodies du sacré sont calquées sur des matrices issues de la liturgie.
« Jan Janibus,
Quand tornèt del prat,
Trapèt sa femna mòrta.
Iè toquèt l’artelh,
Iè diguèt : “Paure artelh qu’as pro artelhat,
Artelharàs pas pus pel paure Jan Janibus !”
Jan Janibus,
Quand tornèt del prat,
Trapèt sa femna mòrta.
Iè toquèt lo botelh,
Iè diguèt : “Paure botelh qu’as pro botelhat,
Botelharàs pas pus pel paure Jan Janibus !”
Jan Janibus,
Quand tornèt del prat,
Trobèt sa femna mòrta.
Iè toquèt lo ginolh,
Iè diguèt : “Paure ginolh qu’as pro ginolhat,
Ginolharàs pas pus pel paure Jan Janibus !”
Jan Janibus,
En tornent del prat,
Trapèt sa femna mòrta.
Iè toquèt la cuòissa,
Iè diguèt : “Paura cuòissa qu’as pro cuòissejat,
Cuòissejaràs pas pus pel paure Jan Janibus !”
Jan Janibus,
Quand tornèt del prat,
Trapèt sa femna mòrta.
Iè toquèt lo riuchiuchiu,
Iè diguèt : “Paure riuchiuchiu qu’as pro riuchiuchiat,
Riuchiuchiaràs pas pus pel paure Jan Janibus !” »
