Pisquièrs e levadas

« Aicí [Lo Sastre de Montpeirós], les parents avián avut de medalhas a Tolosa ambe de pisquièrs e de levadas pels prats. Mès aicí i aviá pas que de pichòts rivatèls que davalavan de pertot ! Fasián de paissièiras, de levadas, anavan cercar l’ai(g)a a dos o tres quilòmestres. Aicí avèm d’ai(g)a. I aviá de pisquièrs pertot ! Cada matin anàvem durbir aquò, o lo ser. »