La davalada
Joseph CONDON
BOVINS
--- En 2001 ---
Introduction
Montanhièrs et troupeaux redescendaient le jour de la Sent-Guirald (Saint-Géraud), le 13 octobre.
Aujourd'hui encore, on décore moins les bêtes à la davalada qu'à la montada.
En occitan, le mot davalada signifie à la fois la descente et l'automne.
« Davalavan a pè. Partián lo matin de la montanha apr’aiquí vas las nòu o dètz oras, que lo matin molzián encara. Aprèssa, clausián lo pargue e las vacas partián. Mès sabètz que, quand òm lor durbiá, que vesián que dintravan lo pargue, demandavan pas lor rèsta ! Èran lèu al pas de la montanha ! Caliá mème las arrestar per las empachar de partir ! Sustot se fasiá missant temps.
En 35, fa(gu)èt un estiu afrós. Comencèt de jalar lo premièr de setembre e tornèt pas desjarlar. Ieu ère per vedelièr al Trap-Nalt. Un jorn, doas vacas reüssi(gu)èron a amassar lor vedèl e parti(gu)èron a la bòria ! Fotiá un temps ! »
