Lo cilièr
Michel CALVET
FUMIER - CHAUX
VIGNE
--- En 2000 ---
Introduction
En pays costovin comme dans la plupart des ribièiras du Rouergue, il y avait de véritables ostalons de vinha, appelés celièrs ou cilièrs, où les vinhairons pouvaient s’abriter, se restaurer ou se reposer mais aussi faire et conserver le vin. La tina était parfois dans le cilièr.
« Naltres, quand vendinhàvem, vojàvem lo rasim directament dins la tina, qu’aviam la tina, lo cilièr, contra la vinha. Cada matin, caliá anar cachar la vendinha. Tiràvem lo vin sus plaça e aquò èra lo frig de l’ivèrn que fasiá de bon vin. Quauques còps, grepava, lo vin. Aprèssa, lo montàvem la prima, a mesura que n’aviam besonh. La prima, lo matin, anàvem davalar de fems de Casson a la vinha, preniam de fen pels buòus, e tornàvem montar amb una barrica de vin. Lo vin se fasiá al cilièr. »
