Lo cantau dels masucs
Pierre LAROUSSE
BOVINS
DOMESTICITÉ
--- En 1996 ---
Introduction
Les exploitations (bòrias) qui possédaient une montanha fabriquaient des fourmes (formas de cantal, cantau) au masuc tout à fait comparables à celles d'Aubrac (formas d'Aubrac puis formas de Laguiòla).
Alors que sur l'Aubrac l'équipe type des buronniers (montanhièrs) est composée d'un cantalés, d'un pastre, d'un vedelièr et d'un rol, en Carladez on parle du vaquièr, du veilet et du pastre.
« Fasiam lo cantau, sembla lo laguiòla, la presentacion es la mèma. I a pas de diferença mès, a la fin, lo laguiòla se vend un pèu pus car que lo cantau.
Aicí, avèm totjorn assajat de nos apelar laguiòla per aquò, aquò valiá quicòm de mai.
Nos disián :
“Non, non, sètz pas d’Aubrac, sètz de Carladés e sètz puslèu del Cantau.”
Mès la molza e lo trabalh del lach se fasián de la mèma faiçon.
Dins lo temps, cada bòria fasiá son fromatge, ara i a de cooperativas. Ara i a pas qu’una bòria del canton que fa enquèra un pèu de fromatge. Mès ara i a pas pus de vaquièr per far lo fromatge, cau i èstre cada jorn, cada jorn. »
