Lo lop e lo fuòc
Valérie CHASSANG
LOUPS
--- En 1998 ---
Introduction
Les anciens racontaient les angoisses du temps où les loups rôdaient sur les montagnes du Rouergue. Il s’agit souvent de récits dits d’expérience dont les personnages et les lieux sont connus ou identifiés.
« Aquò èra un còp, un vièlh que èra tot sol dins un ostau se caufava al fuòc de chiminèia e la pòrta èra dubèrta, benlèu aquò fumava un bocin.
Dintrèt un lop e anèt al ras de el. Agèt por lo pepè. Lo lop ve(g)èt lo fuòc, sorti(gu)èt defòra, s’anèt metre dins d’ai(g)a que i aviá pel cortiau e se venguèt esposcar sul fuòc per lo tuar.
Lo premièr còp, lo tuèt pas mès i tornèt alara lo pepè barrèt la pòrta e lo barrèt defòra.
Aquò èra lo monde d’a-z-Alpuèg que z’o contavan. »
