Lo salsissòt gròs

« Se tuava un pòrc dins totes los ostals, mème dos, de còps que i a. Pinjavan la salsissa, pinjavan la barra ambe los salsissòts.
Quand sasquèt lo moment de metre los salsissòts en consèrvas, lo patron de l’ostal èra pinjat a la fusta e la patrona li di(gu)èt :
“Aquel gròs salsissòt de la cima, lo laissaràs pinjat a la fusta, amont, que se quauqu’un nos tòmba… Aurem quicòm per li donar.”
L’òme èra montat sus una taula per davalar aquelses salsissòts e li fasiá :
“Quauqu’un nos tòmba ! Quauqu’un nos tòmba ! Qual vòls que te tòmba sonca ieu ?” »