La coeta del lop

« Bel-Lobet, aquò’s un ostal que se tròba sus la comuna de Montpeirós. Cada nuèch, s’èran trachat que lor mancava un moton. Lo proprietari di(gu)èt :
“Espèra-te, vau anar cochar a l’estable, veirai ben de qué se passa…”
La pòrta juntava pas bien dejóst. Lo lop anava brandir la coeta dejóst la pòrta, embaurava los motons que tornejavan dins l’estable e, en passent, lo lop n’atapava un, lo fasiá passar dejóst la pòrta e lo preniá. Mès que, aquel còp, l’altre lo t’atapèt per la coeta e lo tenguèt aquí jusc’al matin. Quand arribèron per veire de qué fasiá, lo trobèron que teniá lo lop. Tuèron lo lop. »