Las canilhas

« Las canilhas, me sovene un còp, ieu, las benesissiá per las far partir. Las vegère partir, ieu. La mameta las benesi(gu)èt e totas parti(gu)èron a-z-Òlt.
Naltres, los enfants, totjorn èrem darrèr per anar veire çò que fasiá ! De còps nos rescondiam per pas nos far veire. »