Una juna domaisèla…
Albertine LAPORTE
MARIAGE
Chant
--- En 1991 ---
Introduction
Cette chanson évoque les rapports mère-fille. La fille veut se marier alors que la mère la préfèrerait au couvent.
« Una juna domaisèla,
Que comença a far l’amor,
Polida e rossèla,
Ditz que ara aquò’s son torn.
Un jorn se’n va dire a sa mèra :
“Dison qu’un aucèl es tant bon,
Ara ieu soi bèla e vòle cercar un niu.”
La mèra li diguèt : “Ma filha,
De qué vòls far d’un aucèl ?
Demòra tranquilla,
Que vam èstre a l’ivèrn,
Aquesta annada la grèla,
Nos a pres tot lo canabon,
Se me vòls creire, cerques pas un niu.”
La filha li diguèt : “Ma mèra,
Cal pas tant per un aucèl,
Al travèrs del castèl,
I a de caussanèla,
Trobarem un pauc de morrelon,
Ara ieu soi bèla e vòle cercar un niu.
– Ma filha, se me vòls creire,
Te metrem dins un convent,
Aquí seràs tranquilla,
E passaràs de bon temps.
De temps en temps,
Te vendrem veire,
E farem la meditacion,
Se me vòls creire cerques pas un niu.”
La filha li ditz : “Ma mèra,
Pas tansa de devocion,
Quand vos èretz jove,
Carrejàvetz mai que ieu.
E quand fasiatz “Coco !” a mon pèra,
N’aviatz pas tansa de devocion,
Ara ieu soi bèla e vòle cercar un niu.”
La mèra li ditz : “Ma filha,
Se te vòls pas convertir,
Ramassa totas tas pilhas,
E fot-me lo camp d’aicí.
E quand seràs ches tu dins la misèra,
Vengas pas a l’entorn d’ieu,
Te dirai : Mostièira, vai cercar un niu !” »
