La lòga e lo vinatge
Louis VÉZIÉ
DOMESTICITÉ
--- En 1988 ---
Introduction
Il y avait des foires à la loue (lògas) pour que patrons et domestiques se rencontrent.
Le vinatge était l'étrenne que le patron donnait au domestique le jour de la conclusion du contrat de travail. Si le domestique n'honorait pas sa promesse, il devait rendre le vinatge.
« I aviá de lògas.
Los tipes se presentavan. Aquò èra un genre de fèsta, se volètz, de fièira. I aviá un patron qu’aviá besonh d'un domestique e lo domestique aviá besonh de se lo(g)ar per amassar d’argent. E aquí s’entendián.
Aquò èra un pauc de coneissença quand mème. S'aquò èra un bon òme, li plangián pas l’argent, quand lo coneissián, que lo volián avure.
Los se panavan, dins lo temps, los domestiques, los patrons.
Quand l'avián lo(g)at, donavan un vinatge per pas se desdire, una pichòta soma. Lo domestique o preniá e aquò èra per assermentar, se volètz, lo contrat que venián de far, que lo fasián pas per escrich. Per exemple, quand lor donavan metèm 2000 francs anciens, e ben benlèu tablavan aquò 10 francs, benlèu 20 francs. »
