Los jornalièrs
Louis VÉZIÉ
DOMESTICITÉ
--- En 1988 ---
Introduction
Dans la vallée du Lot, on utilisait beaucoup de jornalièrs payés à la journée, en fonction des besoins du moment. Ces taches permettaient de faire vivre ceux qui ne possédaient pas de véritable exploitation agricole.
« N’i aviá que ganhavan la vida pas que per de jornadas. Aquò èra un país paure que aviá un besonh de man-d’òbra jornalièira. I aviá juste que l'argent que comptava o alara rendre lo temps. N’i aviá prosses, aicí.
I aviá pas de paures mès certens qu’avián pas de que se procurar qualques sòus. Avián lor ostal, engraissavan un pòrc, avián un bocin de tèrra, un òrt, e fasián un complement d’argent, de revengut, en fasquent de jornadas.
S’avián pas un carnet, avián un bon cap, se rapelavan las jornadas… Cada jorn cambiavan.
Ieu crese qu’es estat quicòm d’importent, las jornadas, del temps passat.
Lo tipe vos disiá :
“Vendràs tal jorn ?
– A non, vau per un tal…” »
