Lo lenhièr, la bugada, la sopa...

« La mamà demorava a l'ostal, anava bicar ambe lo papà quand anava bicar, anavan fenejar… Perque lo papà anava sovent a la jornada e la mamà fasiá a l'ostal çò que podiá, ne sia(gu)èt pas que las bu(g)adas, lo manjar e tot...
Autres còps aviam pas que la sopa, sovent, mès la caliá far cada jorn, la sopa.
Caliá anar cercar las bròcas pel fuòc, caliá anar cercar l'ai(g)a al potz. I aviá de trabalh sens arrèst.
Aviam un lenhièr, qu'apelavan, darrèr lo potz, dins la cort. Anàvem cercar lo boès a la castanhal mès, de temps en temps, quand passàvem dins las rotas, se li aviá de boès, l'amassàvem.
Coma lo papà anava a la jornada, preniá d'aubres a arrabar, tanben. Alara, quand trasiá un castanhièr o quicòm mai, i donavan las raices. »