Buguda, repais d'escodre, solenca
André et Paulette LACOMBE
BATTAGES
CUISINE
MÉTIERS
--- En 1998 ---
Introduction
Le dernier jour des battages, on faisait un repas de fête, la solenca. Mais, avant cela, dans les grandes exploitations, la maîtresse de maison devait préparer les nombreux repas à servir chaque jour aux escodeires.
« Se caliá levar a cinc oras. Lo matin, aquò fasiá pas pena mès dos jorns de suita, sabètz que, lo lendeman, per se tornar levar, las filhas...
A mesura qu’arribavan lor pagàvem lo cafè. Pièi anavan escodre.
A sèt o uèch oras, dejunavan ambe de sopa, de cambajon e de favas, pièi portàvem la beguda pel sòl. Aquí i aviá de salsissa coma cal e de chaudèls trempats dins de vin blanc.
A miègjorn venián manjar. I aviá las polas farcidas. Lo paure fabre nos tuava un vedèl e tiràvem d’aquí. Pièi fasiam de fromatge de cap, tot aquò. Pièi i aviá de favas, de polets rostits o de rits e de pastisses. Pièi fasiam las aurelhetas atanben, los pets de nòna.
Los portaires èran pus gastats, al granièr, lor ne metiam dins una assièta. Trimavan mai, caliá montar l’escalièr de l'ostal e l’escalièr del granièr ambe las sacas, e encara un autre escalièr.
A quatre oras i aviá la beguda e lo ser tornar mai lo repais.
Gardàvem los fetges de las polas e la ventresca que fasiam la sopa e pièi de l’api, de persilh, de pan, un briat de farina, de lach, un alh e un uòu. Farcissiam e fasiam còire. De còps que i a, davalavan las polas al fons d’un potz dins un panièr per que se conservèsson frescas dos o tres jorns. »
A mesura qu’arribavan lor pagàvem lo cafè. Pièi anavan escodre.
A sèt o uèch oras, dejunavan ambe de sopa, de cambajon e de favas, pièi portàvem la beguda pel sòl. Aquí i aviá de salsissa coma cal e de chaudèls trempats dins de vin blanc.
A miègjorn venián manjar. I aviá las polas farcidas. Lo paure fabre nos tuava un vedèl e tiràvem d’aquí. Pièi fasiam de fromatge de cap, tot aquò. Pièi i aviá de favas, de polets rostits o de rits e de pastisses. Pièi fasiam las aurelhetas atanben, los pets de nòna.
Los portaires èran pus gastats, al granièr, lor ne metiam dins una assièta. Trimavan mai, caliá montar l’escalièr de l'ostal e l’escalièr del granièr ambe las sacas, e encara un autre escalièr.
A quatre oras i aviá la beguda e lo ser tornar mai lo repais.
Gardàvem los fetges de las polas e la ventresca que fasiam la sopa e pièi de l’api, de persilh, de pan, un briat de farina, de lach, un alh e un uòu. Farcissiam e fasiam còire. De còps que i a, davalavan las polas al fons d’un potz dins un panièr per que se conservèsson frescas dos o tres jorns. »
