Lo lop e lo rainald
Eloïse MARTY
CONTES - MYTHES - CROYANCES
Conte animalier
--- En 1998 ---
Introduction
Dans le cycle occitan du loup et du renard, le personnage du renard est flatteur, menteur et rusé, tandis que celui du loup, qui peut parfois incarner la cruauté, est ici fort naïf.
Ce conte animalier comporte plusieurs séquences. L'abbé Justin Bessou (1845-1918) en publia une dans Countes de la tata Mannou en 1902.
Celle du loup pris pour avoir trop mangé est classée AT 41 dans la classification internationale Aarne-Thompson permettant l'indexation des contes populaires par contes-types, celle de la queue du loup attachée à la corde de la cloche AT 40A, celle de la queue soudée AT 40B et celle de la queue de chanvre brûlée AT 2D.
« Lo lop e lo rainald avián pres una barta a traire.
Al cap d’un moment, lo lop di(gu)èt al rainald : “N’avanças pas pro, te vòli manjar !
– Me manges pas, sabi una glèisa que i a de mèl...”
Passèron per un pichon trauc e, de temps en temps, lo rainald anava veire se podiá passar pel trauc. Lo lop, totjorn manjava, totjorn manjava. Lo rainald passèt pel trauc e lo lop i demorèt. Podiá pas passar pel trauc.
Di(gu)èt al rainald :
“Me'n as facha una, te vòli manjar !
– Mès non, me manges pas, as pas que anar metre la coeta a la campana, lo campanièr vendrà e te farà sortir.”
Manquèt pas, estaquèt la coeta a la campana, lo campanièr arribèt, lo lop li passèt per las cambas mès que la coeta demorèt dins la pòrta...
“Ara, soi plan polit ! Soi sortit mès ai pas de pus de coeta !
– Ne farem una.”
Se'n anèron al bòsc, trobèron una coeta.
“Aquela coeta va pas, i aviá de filhas amont, se son trufadas de ieu, te vòli manjar !
– Me manges pas, farem un fuòc, la flambuscarem e auràs una polida coeta..."
Fa(gu)èron un fuòc ambe los ginèsses qu’avián trachs e lo lop passèt dins lo fuòc. Mas que, al luòc de li cremar la coeta, lo cremèt tot entièr... »



