Lo Diable e lo blat

« Aquò èra un païsan que vendiá de blat.
I aviá un batièr e una sirventa. La sirventa parava lo sac e lo batièr ensacava. Aquelses domestiques avián pas jamai comprés cossí lo blat arribava a la gara de Carcenac.
Lo lendeman, a la gara de Carcenac, manquèt un sac. Sens poire comprene çò que s’èra passat... Tornèron a l'ostal, lo cerquèron e aquel sac se trobèt al plancat, al mème airal.
Per dire de comprene un briat de qué s’èra passat, vojèron lo blat. I trobèron – e la sirventa se'n èra pas trachada – la crotz que èra tombada dins lo blat. Lo Diable se'n èra trachat e aviá pas pres lo blat. »