Lo lop e lo nène (Te brutlaràs babau !)

« Aquò èra de monde d'un còp èra, de monde pas plan riches, caliá que parti(gu)èsson per trabalhar pas plan luènh sai que mès... Prenián per manjar, tornavan pas a miègjorn. Prenián una pascada, un planponh de castanhas e un briat de piqueta per biure.
Avián un pichonàs qu'aviá quatre o cinc ans sai que e lo pausavan apr'aquí darrèr una fornelada per se caufar.
Alara quand arriba lo seras, sai que totes dos parti(gu)èron pas al còp e sai que un cresiá que sogue ambe l'autre, quand so(gu)èron a l'ostal agèron pas lo pichonàs, cap.
Alara tòrnan partir vitament mès lo lop s'èra dejà sarrat amont al pè d'una fornelada que cremava, se veniá caufar.
Alara aquel pichonàs :
“Te brutlaràs babau,
Pièi diràs que ieu te fau !
Te brutlaràs babau,
Pièi diràs que ieu te fau !”
Dins aquel temps, los parents lo venguèron quèrre. »