Los lops

« L’oncle me contava que, un còp, una vaca aviá crebat mès fasiá talament freg, la tèrra èra jalada, que la podián pas entarrar e los lops venián cada nèch per la manjar. Amai avián tuat un can.
Mès, quand gardavan las fedas, lo lop veniá, alèra fasián petar lo foet e lo lop se'n tornava.
Un autre còp, sai pas se èra pas lo paire o lo pepin de Josèp amont. Jaguèt pel Ròc de las Favarèdas, montèt sus un aure que aviá dos o tres lops que lo seguián e agèt paur. Mas que passèt la nèch amont e ne mori(gu)èt, après, del freg. L’ai entendut dire, amai deu èstre vertat. »