Lo cantonièr

« Mon grand-paire èra cantonièr. Debutèt a La Barraca de Feit, entre Laguiòla e Lacalm, pièi anèt a La Barraca del Trap, al jorn d’uèi i a las pistas de ski.Demorava dins la barraca. Quand sia(gu)èt nommat a La Barraca del Trap, l’òme que èra abans el èra mòrt e i aviá tant de nèu e de glaça que la femna posquèt pas l’entarrar. Lo metèt davant la pòrta. I demorèt pendent quinze jorns.
Mon grand-paire èra sus la nacionala, aquò èra quicòm, a l’epòca, d’èstre sus la nacionala ! Agèt la medalha del trabalh, tot aquò. Aviá dempièi Tèrra-Roja jusca La Crotz de Boet, una vintena de quilòmestres. A-n-aquela epòca, i aviá sustot l’autòbus que fasiá Sant-Flor-Laguiòla cada jorn. Aquò èra el que fasiá les nius de pola que caliá tampar ambe de pèiras e de liba. »