Lo codèrc d'a Volonzac

« Avián un comun per metre les pòrcs, lo codèrc qu’apelavan aquò. I aviá doas pòrtas, una pels abitents de Volonzac [Camporiés] e una pels abitents de dejóst e del castèl.
Per que i metèsson pas de gròssas bèstias dedins, avián metuda una pèira sul passet. Se caliá corbar. Les pòrcs podián passar mès pas una bèstia gròssa. E las pòrtas èran farradas que se barravan totas solas. Aquò fa que les pòrcs, un còp qu’avián l’abituda, butavan ambe lo nas e dintravan dins lo comun. Las femnas avián pas besonh de les venir acompanhar. Les venián acompanhar un còp o dos, al debut, amb un panièr de castanhas. Saquijavan aquò, les pòrcs las seguián, vojavan aquò dins lo codèrc e, al cap de tres o quatre còps, les pòrcs sabián end caliá anar. I anavan juste per les quèrre, per durbir la pòrta. Quand durbián la pòrta, les pòrcs sabián que i aviá per manjar a l’ostau. Aquò lor permetiá de comparar lors bèstias e de contar lors istoèras. I demoravan de braves moments, quand venián quèrre les pòrcs. Aquò èra especial al vilatge d’a Volonzac. »