Fessors e bigòsses
Roger CANCELIER
MÉTIERS
--- En 2000 ---
Introduction
Maître du fer et du feu, le forgeron (fabre ou faure) était un artisan indispensable à la vie rurale puisqu’il fabriquait et réparait les outils, ferrait et soignait les bêtes et rendait mille et un services à tous.
En Rouergue, il était à la fois forgeron, maréchal, taillandier et vétérinaire.
« Les fessors, les fasiam. Preniam un bocin de bandatge de ròda e l’òm fasiá lo fessor. Aprèssa, l’òm ajustava un bocin d’acièr.
Aquí, i aviá lo fessor ordinari e lo talhaprat per far las levadas, que i aviá una crèsta. E pièi i aviá de fessors que partián en poncha, tot a fèt coma un bigòs, mès pas qu’amb una poncha. E, per desrabar les ginèsses, caliá de bons fessors. Les talhaprats èran pus laugièrs.
Fasiam les bigòsses atanben. Montasic o coma aquò, i aviá pas de fabre. D'abans que lo grand-paire s’installèsse a Sent-Amans, i aviá un fabre a Montasic. El aviá trabalhat un pauc a Montasic e aprèssa venguèt aicí. Aval, ne fasiá bèlcòp de bigòsses pels Costovins, per las vinhas. Les bigòsses èran a doas dents. »
