Lo pòrc de Victorina

« Aquò se passava pendent la guèrra. Victorina voliá tuar lo pòrc mès lo que lo fasiá èra partit a la guèrra. Cerquèt de monde per li adujar e lo tuèron. Quand l’agèron tuat, tot lo monde dintrèt a l’ostal que Victorina aviá preparat un feston. Aquò se fasiá coma aquò.
Quand tornèron sortir, lo prumièr fotèt un bram ! E los autres darrès :
“De qué i a ?
– I a pas pus lo pòrc !”
Cerquèron pertot e, tot un còp, entendèron al luènh :
“Es aicí !”
Tot lo monde i anèt e lo trobèron al fons dels escalièrs de la glèisa.
“S’èra amaginat que encara aviá una corsa a-z-anar far !” »